Eten en Drinken
/
Zeedijk

NAM KEE ZEEDIJK

Eten en Drinken / Zeedijk
Zeedijk 111 – 113
info@namkee.nl

Vijfhonderd oesters per dag
Amsterdams Chinees

Vanuit Hong Kong met een omweg langs Breda naar de Nieuwmarktbuurt begin jaren tachtig; 200 verslaafden per minuut, en niet spelen in de zandbak want daar liggen naalden en condooms. En van 4 stoelen toen, naar 350 nu – inc. 500 oesters met zwarte bonensaus per dag. Eigenaar Polo Chan ondermeer over de gevelreclame die hem ontroerde.

Polo Chan: ‘Tegenover mijn restaurant, op de plek aan de Zeedijk waar nu de Fo Guang Shan He Hua Tempel tempel staat, lag vroeger een speelplaatsje met een prachtige schildering van een blauwe olifant. Mijn moeder zei: ‘Dat zandbakje, daar kan je niet in spelen want dat is te vies, en niet aan de condooms en de naalden komen. Als je dat onthoudt komt het wel goed.’ En dat deden we dan, en het kwam goed. Toen vonden we dat normaal, we zagen het niet eens.’

Mooi verhaal

De vader van Chan kwam uit Hong Kong, strandde in Breda bij verre familie, ging op zijn eerste vrije dag naar Amsterdam, en bleef. ‘Mooi verhaal’, zegt Chan, ‘en iedere keer als hij het vertelt wordt het wat mooier. Hij kwam op het Centraal aan, liep de Zeedijk op, ontmoette een Chinese jongen van zijn leeftijd en zei dat hij wel in Amsterdam wilde blijven. Die jongen sliep met wat anderen in het magazijn van het restaurant waar hij werkte en mijn vader vanaf dat moment ook. Hij ging er werken, liet mijn moeder en ons overkomen en kreeg de kans een restaurant over te nemen. De eigenaar moest voor langere tijd weg en zei: ‘Ik wil dat jij het doet. Je werkt hard, bent eerlijk. Ik weet dat je het niet meteen kan betalen maar hier is het rekeningnummer van mijn vrouw – stort daar maandelijks het geld maar op. Komt goed.’ En ook dat kwam goed.’

Snoeiharde stad

Polo Chan zag zijn vader in het restaurant werken en wist al dat hij dat ook ging doen voordat hij wist dat hij het ook ging doen. ‘Het stond voor me vast. Dat kan ik wel zeggen. Hij was altijd in de zaak maar hij was er ook altijd voor ons… En Hong Kong… ik kom er vaak; het is een snoeiharde stad. Je moet er hard werken om er wat van te maken en nog harder om er echt wat van te maken – en soms lukt dat niet. Hij had de grote stap genomen, had gespaard, was hiernaartoe gekomen en maakte het waar. Mijn vader was en is mijn held. Dus vanaf het moment dat het mocht werkte ik mee in de zaak. Op mijn zesentwintigste heb ik het kunnen overnemen.’

Echt Amsterdams

Twaalfhonderd maaltijden op een dag en vijfhonderd van de beroemde oesters met zwarte bonensaus – het is geen uitzondering voor Nam Kee. Chan woont ondertussen buiten de stad zoals meer Chinezen die van oorsprong uit de Nieuwmarktbuurt komen. Hij heeft jonge kinderen, ‘vandaar’, zegt hij bijna verontschuldigend, maar: ‘De buurt is mijn huis. De Chinese gemeenschap is hier nog volop aanwezig. Er zijn twee seniorencentra, een Chinees Medisch Centrum, de restaurants, reisbureaus, supermarkten, de tempel, het leeft. Als ik terugkom uit Hong Kong en de Zeedijk oploop… Ik ben natuurlijk gewoon Amsterdammer. Ben hier geboren. Het zit in mijn bloed. En juist het Chinese, dat internationale hier, ervaar ik dan op een bepaalde manier als echt Amsterdams. Het zal wel met mijn vader en hoe hij zich in Amsterdam nestelde te maken hebben. Het dat doet me gewoon goed. Laatst moest onze gevelreclame aangepast worden van de gemeente. Het zat er vanaf het begin en ik zou het niet mooi durven noemen. Wel lelijk trouwens. We hebben het vervangen en wat er nu zit is stukken mooier maar toch… het deed me wat die verandering. Of ik word ouder en sentimenteler, of ik ben gewoon aan de stad zoals die is verknocht. Of beiden.’

Read More
Accessoires
Bar
Bezorgen
Boeken
Chinatown
Chinees
Dierentuin
Fashion
Film
Gay
Gedenkplaats
Inboedel
Kleding
Kunst
Lunch
Markt
Museum
Muziek
Ontbijt
Opleidingen
Park
Reizen
Restaurant
Slager
Sport
Supermarkt
Tentoonstelling
Thai
Theater
Vintage
Wifi