Kunst en cultuur
/
De Bree

Huis de Pinto

Kunst en cultuur / De Bree
Sint Antoniebreestraat 69
info@huisdepinto.nl

Huis De Pinto, ook bekend als Pintohuis, is een voormalig woonhuis uit 1605 aan de Sint Antoniesbreestraat in Amsterdam. Het huis is genoemd naar de familie De Pinto, een rijk Portugees-joods geslacht van kooplieden en bankiers, die er sinds het midden van de 17e eeuw woonde.

Het komt in Amsterdam niet vaak voor dat een imposant huis als het Huis De Pinto aan een straat is gebouwd in plaats van aan een gracht. Het Huis De Pinto is dus wel een patriciërshuis, maar geen grachtenpand.

Het pand is gebouwd omstreeks 1606/07 voor Jan Jansz. Carel (1545-1616), een van de eerste bewindhebbers van de in 1602 opgerichte Verenigde Oostindische Compagnie (VOC). Hij kocht een zestal percelen en liet daarop zijn huis bouwen. De bouwheer had toen de beschikking over een huis, een groot pakhuis aan de Snoekjesgracht met een stal en koetshuis. De gelijknamige erfgenaam, Jan Jansz. Carel de jonge, stierf in 1620. In 1622 is het omvangrijke pand “over de ingang van het Zuiderkerkhof” aangekocht door de broer van Albert Burgh, de bierbrouwer Abel Mathijsz. Burch; het pand werd verhuurd. Zijn erfgenaam verkocht het in 1651 aan de weduwnaar Isaack de Pinto (1652-1712), een uit Rotterdam afkomstige bankier/koopman.

In de eerste helft van de 17e eeuw woonden er in de Sint Antoniesbreestraat veel Vlamingen, maar ook kunstschilders, kunsthandelaren en juweliers; het was een artistieke buurt. Aan de andere kant van de Sint Antoniessluis bevond zich de joodse buurt met winkels, marktkramen, scholen en synagogen.

In 1686 werd een buurpand aangekocht door zijn zoon David en de verbouwing moet kort daarna zijn gerealiseerd. Het ontwerp is waarschijnlijk van Elias Bouman, die ook voor het ontwerp van de Portugees-Israëlietische Synagoge verantwoordelijk was. Het pand bestaat uit een breed hoofdgebouw rechts en een smal zijhuis links, een voorloper van het dubbele huis. (De achtergevel en het zijhuis zijn goed te zien vanuit de steeg.) David de Pinto liet de buitenkant verfraaien met een zandstenen gevel in de stijl van het Hollands classicisme. De oorspronkelijke gevel was een dubbele trapgevel, vergelijkbaar met de façade van Nieuwmarkt 20-22 uit 1605. In 1696 tijdens het Aansprekersoproer werd het rijk versierde huis geplunderd; het bloed stroomde langs de trappen. Er werden 27 mensen gearresteerd en twee doden uit het huis gehaald. Sinds 1717 was De Pinto ook eigenaar van de hofstede Tulpenburg aan de Amstel. De Pinto onderhield goede betrekkingen met Stadhouder Willem IV, die net als hij in 1751 stierf. Zijn zoon Aron kocht zijn broers Jacob en Isaac in hetzelfde jaar uit. Het pand, met op de zolder een eikenhouten soeka, bleef nog enkele jaren binnen de familie, maar is in 1756 door Aron opgegeven en verkocht aan een apotheker; de stal, koetshuis en pakhuis werd apart verkocht.

Aan het einde van de 19e eeuw stond het pand leeg, er vestigden zich bedrijfjes en werkplaatsen. Na de Tweede Wereldoorlog was het voorname pand veranderd in een krot. De meeste bewoners van de voormalige Jodenbuurt keerden na de oorlog niet terug. Gedurende de hongerwinter waren veel leegstaande panden in de Jodenbuurt grotendeels gesloopt door bewoners van Amsterdam, ze gebruikten het hout uit de huizen als brandhout. Omdat de panden daardoor ernstig verkrot waren, werden de huizen rond het Huis de Pinto eind jaren zestig gesloopt. Vanaf die tijd stond het Huis de Pinto als enig overgebleven pand op een verder kale vlakte, een trieste herinnering aan de ooit drukke maar toen vrijwel verlaten Amsterdamse Jodenbuurt. De gemeente kocht het pand in 1968 om het te slopen; er waren inmiddels een autoweg en een metrolijn door de vroegere Lastage gepland. Bovendien had de gemeente zijn zinnen gezet op kantoren en hotels in de Nieuwmarktbuurt. Begin jaren zeventig werd het Huis de Pinto gekraakt door de Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad die streed voor behoud van het historische pand.

Huis De Pinto is nu een ontmoetingsplek met een gevarieerd cultureel programma. In de voorruimte kan men kranten en tijdschriften lezen, koffie of thee drinken, en met elkaar van gedachten wisselen. In de fraaie leeszaal bevindt zich de ruilbibliotheek en kan men in alle rust lezen en studeren.

Huis De Pinto programmeert boekpresentaties, lezingen, muziekoptredens, filosofiecursussen, kunstprojecten, tentoonstellingen, filmvoorstellingen, en nog veel meer.

Nadat het Stadsdeel Centrum begin 2012 besloot om de benedenverdieping van het Pintohuis een buurtfunctie te geven, hief de actiegroep ‘Pintobieb moet blijven’ zich op. Op een bewonersvergadering in de Boomsspijker in mei 2012 konden bewoners die wilden meedenken over activiteiten in het Pintohuis zich opgeven voor een werkgroep. Die werkgroep schreef vervolgens een organisatieplan voor het nieuwe Huis De Pinto. Op basis hiervan werd in 2013 een aanvraag ingediend bij het Stadsdeel Centrum voor zowel een exploitatiesubsidie als een inrichtingssubsidie. Deze beide subsidies werden toegekend. Daarmee was literair & cultureel ontmoetingscentrum Huis De Pinto een feit!

Read More
Accessoires
Bar
Bezorgen
Boeken
Chinatown
Chinees
Dierentuin
Fashion
Film
Gay
Gedenkplaats
Inboedel
Kleding
Kunst
Lunch
Markt
Museum
Muziek
Ontbijt
Opleidingen
Park
Reizen
Restaurant
Slager
Sport
Supermarkt
Tentoonstelling
Thai
Theater
Vintage
Wifi