Kunst en cultuur
/
Plantage buurt

Hermitage Amsterdam

Kunst en cultuur / Plantage buurt
Amstel 51
info@hermitage.nl

Het gebouw waarin de Hermitage gehuisvest is, werd door de Diaconie gebouwd als huis voor ‘oude besjes’, zoals vrouwen in de zeventiende eeuw genoemd werden. Het Diaconie Oude Vrouwen Huys kon gerealiseerd worden door de 90.000 gulden die de rijke koopman Barent Helleman na zijn dood in 1680 aan de Diaconie naliet en de schenking van dit stuk grond door de gemeente. Waarschijnlijk waren de stadsbouwmeester Hans Jansz. van Petersom en Elias Bouman verantwoordelijk voor het ontwerp van het statige gebouw dat in 1683 met 102 meter de langste gevel van de stad had. Bij een gebouw van allure hoorde in die tijd een grote monumentale ingang. De ingang boven de trap is echter een schijndeur: direct achter de deur bevindt zich de kerkzaal, die niet geschikt was als entreeruimte.

In 1681 werd het tehuis in gebruik genomen en na verloop van tijd bood het onderdak aan 400 vrouwen, waarvan de meesten in vierpersoonskamers sliepen. Dames die in het huis wilden verblijven moesten boven de 50 jaar oud zijn, minstens 10 jaar lid van de kerk en 15 jaar inwoonster van de stad zijn. De orde in huis werd bewaakt door middel van een aantal huisregels, die vooral in de beginjaren nogal eens werden overtreden. Het drankgebruik was onder alle stadsbewoners in de zeventiende eeuw erg hoog en zo ook bij de oude dames. Vrouwen die de regels overtraden konden voor een bepaalde periode in huis worden opgesloten of moesten in de eetzaal plaats nemen aan de zogenaamde ‘schandtafel’ waar degene die wegens dronkenschap werd bestraft brandewijnflesjes om haar hals moest dragen en voedseldieven een korst brood om hun nek kregen.

Het huis werd in de loop van de jaren steeds uitgebreid en aangepast. Zo was de keuken eigenlijk vanaf de oplevering te klein en werd deze in 1725 naar een ontruimde kelder verplaatst. Bovendien was er bij de bouw geen rekening gehouden met het grote aantal demente vrouwen. Ook zij verhuisden naar het ondergrondse: in de ‘gekkenkelder’ was ruimte voor dertig vrouwen. Het aantal oude mannen dat verzorging behoefde , nam zo sterk toe dat achter het gebouw een ‘Oudemannenhuijs’ gebouwd werd dat in 1719 door elf mannen betrokken werd. De naam werd veranderd in Diaconie Oude Vrouwen en Mannen Huys. In 1953 ging het verzorgingstehuis verder onder de naam Het Amstelhof. Tussen 1970 en 1979 werd Het Amstelhof omgebouwd tot een modern verpleeghuis met flinke uitbreidingen. Maar in 1990 bleek het gebouw niet meer aan de nieuwe eisen van de gezondheidszorg te voldoen en besloot het bestuur elders een nieuw complex te laten bouwen. De gemeente Amsterdam kocht het pand in 1999 en gaf in 2007 het erfpacht uit aan de Stichting Hermitage. Binnen twee jaar veranderde het verzorgingstehuis in een museum. De Hermitage Amsterdam organiseert steeds wisselende tentoonstellingen en put uit de collectie van de Hermitage in St-Petersburg, Rusland.

Van Zorghuis tot Hermitage Museum. Hoe het ooit begon:

‘A crazy idea…’ zei Michail Piotrovsky, directeur van het Staatsmuseum de Hermitage in St.-Petersburg in 1997, terwijl wij samen langs de Amstel liepen. Ik had hem mijn heimelijke wens toevertrouwd een dependance van de Hermitage te willen vestigen in verpleeghuis Amstelhof, dat een nieuwe bestemming moest krijgen. Hij keek mij doordringend aan: ‘…A crazy but fantastic idea.’
Zo ontstond onze gezamenlijke droom, die in ruim tien jaar tijd in vervulling is gegaan. Amstelhof, de markante zeventiende-eeuwse schoonheid aan de Amstel, is inmiddels van binnen getransformeerd in een modern geoutilleerd museum, dat kunstschatten huisvest uit het moedermuseum in St.-Petersburg. De buitenkant, ontdaan van zijn donkere verflaag, kreeg zijn oorspronkelijke uitstraling terug en… een echte ingang aan de Amstel.
De komst van de Hermitage Amsterdam bevestigt eeuwenoude vriendschapsbanden, die begonnen in 1697, toen tsaar Peter de Grote Amsterdam bezocht. Hij was zo gecharmeerd van deze stad, dat hij haar als voorbeeld gebruikte bij het ontwerpen van St.-Petersburg. Thuis genoot hij van zijn uitbundige aankoop van kunstschatten uit de Lage Landen.
De latere vestiging in St.-Petersburg van de Ruslui, een groep Nederlandse handelslieden, hield de betrekkingen levendig. In de Sovjettijd daarna droogde die goede verstandhouding op, maar na de perestrojka werd de draad tussen beide landen gelukkig weer opgepakt.
Het lot bleek ons meer dan goedgezind.
De directie van de Hermitage speelde al met de gedachte elders in de wereld dependances van het museum te stichten om zo een groter publiek te bereiken voor de drie miljoen kunstobjecten, waarvan er zoveel in depots verbleven.
En de Muze zelf moet de Diaconie der Hervormde Gemeente, de eigenaresse van Amstelhof, hebben ingefluisterd er een culturele bestemming aan te geven toen het werd afgekeurd als verpleeginrichting.
En zo hebben we in Amsterdam een prestigieus Russisch cultuurcentrum dat zijn wortels heeft in de Hermitage in St.-Petersburg.
Ik nodig u van harte uit de Hermitage Amsterdam vaak te bezoeken. Er is ieder half jaar een nieuwe tentoonstelling uit de Hermitage in St.-Petersburg of andere belangrijke Russische musea en er zijn veel activiteiten.
En bedenk, dat het prachtige monument aan de Amstel toch altijd heel wat dichterbij is dan zijn naamgeefster aan de Neva.

Read More
Accessoires
Bar
Bezorgen
Boeken
Chinatown
Chinees
Dierentuin
Fashion
Film
Gay
Gedenkplaats
Inboedel
Kleding
Kunst
Lunch
Markt
Museum
Muziek
Ontbijt
Opleidingen
Park
Reizen
Restaurant
Slager
Sport
Supermarkt
Tentoonstelling
Thai
Theater
Vintage
Wifi